besa e kostandinit analize

I burgosuri i tij nuk ndjehej i pakënaqur! Plumb që do t’i hiqet nga trupi, por jo nga mendja, asnjëherë. Le të tingëllonte si lodër fëmijësh! Figura e Kostandinit karakterizon personin pozitiv dhe ai e mbajti besen. Aty rrija mendoja. Nuk doja gjumë këtyre netëve. Unë rashë në kontakt me nipin tim, Thomanë, birin e Jerasimo Dunit dhe të kushërirës sime të parë, Kateros. Liloja e ngarkuar si në fshat. Tashmë gazetat letraro-kulturore “Exlibris” dhe “Nacional”, në rubrikat e tyre të mirëstudiuara, përmes përvojave diturake të bordeve, kanë marrë përsipër të promovojnë vlerat më të mira krijuese, duke konsoliduar statusin e një institucioni të mirëfilltë të kritikës në botën e letrave, jo vetëm shqiptare, por edhe më gjerë. Gruaja u tremb pa masë dhe m’u drejtua me lot në sy: – Mos u mërzit, – i tha ai dhe u nisa bashkë me të për te Mehmet Shehu. Në atë kohë, u internua dhe miku im, Vangjush Gambeta dhe, kur ai po ngrinte plaçkat e, i ngarkonte në makinën që do ta çonte në internim, në Derjan të Burrelit, im bir, iu afrua ta ndihmonte. Vetëm kaq mund të bëj. Për nga pjesa e kursyer e racionit të bukës. Qanim edhe ne. Jo ngaqë ndjehet ngushtë se herë pas here i duhet të m’i dhuroj ca grushte e ca shkelma, edhe pa arsye. Nëse nuk është kështu, se ju i njihni ata që janë armiq, mos m’u përgjigjni…! Besa - Wikipedia Kisha marrë tjetër tul buke dhe gishtat po kryenin shërbimin për tjetërkënd. Nuk e pyesja, pra as prisja të më përgjigjej. Ndërkohë që Çuhrait po i flisnin disa nga të pranishmit, ai më shikonte në sy. Me ciklin poetik të botuar në gazetën “Exlibris” 20 maj 2023, si dhe në shumë botime të tjera, poeti ekzistencialist Skënder Buçpapaj, në këtë drejtim letrar poetik, të ftilluar që më 1973, me vëllimin emblematik “Zogu i bjeshkës”, vjen përmes një futurizmi ekzistencial, të natyralizuar bio-shqiptar, në godinën e tij të artit poetik modern. 25 tetor 2021. Më vonë, i doli e drejta e studimit, në Fakultetin Juridik, dega gazetari. – Unë nuk mbaj mend se çfarë i kam thënë sot gruas sime dhe jo të mbaj mend se ç’muhabete bëj me “X”-in. E ndieva kangën teme, që shkoi të kërkojë dritën nëpër skëterrë të jetës, të kthehet n’shpirtin tem. Përgjigje: – Nën diktaturë, pas burgut tim, me një izolim të rëndë trevjeçar, në vitet që pasuan, ëndrra për të realizuar vepra letrare, ishte thuajse e paarritshme. U hap zarfi me pyetjet, përpara provimit. nofulla ujku Aliu ishte inxhinier shumë i zoti, shpikës, por e tërë puna krijuese, që bëri në fushën e tij, asnjëherë nuk u evidentua me emrin e tij. Thonë se edhe në Vlorë, po ndodh po kjo tragjedi, po ky eksod dramatik…! TRYEZA E POKERIT DHE ROLI I “UN MORT” NË ROMAN. Një poezi psiko-analitike e filozofisë sociale dhe raporteve të personalitetit të njeriut, në një ngërç shoqëror, ku veçoria është ajo që dallon e spikat të veçantën, si në universin shoqëror dhe atë krijues: Poema do e quaja unë, “Mani i oborrit tim”, e cila sipas përftimeve të mija, ç’ka kam lexuar nga krijimtaria e Skënderit, jo vetëm tek ky cikël, vjen në poetikën shqipe si përfaqësuesja e denjë e një futurizmi, natyralizuar bukur, në arealin autentik shqiptar ku: Sepse, sot si shumë të tjerë, zemra e shpirti i poetit në mërgimin e trishtë, trishtohet se dhe: Këto prurje poetike, përmes funksioniit sipëror të metaforave dhe simboleve, duke thyer kornizat e kohës që bazoheshin në tematikat e diktuara, poeti i solli si një poezi tjetërlloj, e cila buronte nga subjektiviteti, përmes një vargu homerik të fuqishëm, i cili gjeneronte një frymëmaerrje të thellë nga mushkëritë e eposit shqiptar. Ndenja ca duke pritur, kur për fat, po hynte andej zëvendësministri i Mehmetit, Mihallaq Ziçishti, i cili më buzëqeshi me mirësi dhe më pyeti se ç’kërkoja. Ajo i tha: – Baba! Nuk hanin gjë të mire, pa i bërë pjesëtarë, si të ishin një familje. Majtas rrezatonte rafineria e naftës, me vezullime marramendëse, si një qytet jashtëtokësor. Në duer m’u thave lehtë, për pak, pa u ndie. Legjenda dhe tregime te moçme shqiptare Ato vite ishin shumë të rënda. Ktheva kokën rreth e qark, lëviza nofullat e buzët, që këqyrësit e mi të mundshëm të besonin se po përtypesha. O t’ bahesh një kangë zije, që n’dallgë dhe mundime ti shpirtin t’më dërrmosh? Na porositi të mos merrnim asgjë me vete, se shpenzimet do t’i bënte ai. Besa e Kostandinit Gjashtë e gjashtë dymbëdhjetë, Doruntina trembëdhjetë !. Ishte pesëmbëdhjetë vjeç. Besa e Kostandinit - Home - Facebook Qofshi bekuem! Shkonte e vinte rreth varrit e përsëri ajo thërriste: -Konstandin më dhe fjalën Kostandin se ti do më sillje bijën time! Afrohet dita e zezë. Ky rrafsh karakterizohet nga dendësia e madhe e ngjarjeve dhe ngadalësimi i kohës romanore si një darë makthi që vjen duke u shtrënguar nga kapitulli në kapitull. Meqë nuk më linin të gëzoja vetminë time, le të bënin shoqërinë që ofroja unë. -Bilbili këndon kangën e Bukuris dhe të Dashunis, kur çel Trandafili që ai dashunon ». E vetmja familje, që nuk na u nda asnjë ditë, ishte familja e Ali Çelos, vëllait të Safos, i cili jetonte me Shazijen, vjehrrën time. Unë i mblodha 100 copë të mira, për t’ia dërguar, po nuk më la aparati i Partisë, duke më thënë se; nuk duhej të kisha asnjë lidhje me Kostë Çekrezin. Kadare's version and the theatrical version is far more complicated and involves an investigator, named Stress, of the death who is also the narrator. Kjo, falë shpirtit binjak të Enver Hoxhës në Lindjen e Largët, Mao Ce Dunit, i pari tashmë në fazën më agresive të çmendurisë paranojake, pasi ka pësuar një infarkt diabetik dhe ka filluar të flasë me fantazmat e viktimave të tij, i dyti me vdekjen në fyt, në çastet e fundit të jetës. Gazetari i njohur Genc Tirana u ndal në simbolikën e librit dhe mesazhet e fuqishme që përcjell autori. Qau të vrarët e të vdekurit, midis të cilëve, vëllanë e tij dhe vëllanë e gruas, Jani Markon, të cilin e quante edhe atë vëlla. Nëse përgjoheshim, le të dëgjonin se nuk qahesha. Kostandini vajti tek vallja e dytë dhe u mat te pyese përsëri, po Doruntina e pa vete dhe i thirri: -Doruntinë, motra ime! Zgjodha të kthehesha këtu, ku po shkruaj kujtimet, ku po vdes. Shumëçka ishte e çuditshmenë atë libër, duke nisur qysh me titullin, thuajse të pashpjegueshëm, me figurat, idetë e duke vazhduar me emrin e poetit, i cili përftoi në sytë e tij formën e madhështisë. Nuk guxoj t’ia them Petros, këto që po të them ty. (Bedriu ishte në atë kohë ministër i Arsimit.) Nëse qeveria shqiptare, nuk i hap kufijtë, nuk bashkohet me botën, por do të vazhdojë vetizolimin, ajo shkon drejt vdekjes…! Natyra e njeriut ka të ngjarë të ishte një godinë me shumë dhoma, me hapësira të mëdha, të pamatshme, njëherë e mirë të panjohura. Kjo do të ishte forma që do të mund të më rehabilitonte, si shkrimtar dhe si prind, mbas lirimit me kusht të djalit nga burgu. Kjo gjetje artistike i ka dhënë titullin librit. Janë ata që bien në gjurmët e dërgesës që Mao Ce Duni, i cili kërkonte të kërcënonte Perëndimin nëpërmjet Shqipërisë së shndërruar në fuqi atomike, ia dërgonte Enver Hoxhës, i cili donte të krijonte mitin e Shqipërisë si fuqi atomike. Nuk do ta harroj kurrë atë ditë të ftohtë, kur sindikalistët, demonstruan si lumë – masë rinie e, populli – në Bulevardin “Dëshmorët e Kombit” dhe ndaluan përpara shtëpisë sime, ku buçiti thirrja: “Petro Marko! Në mi nuk fluturojnë bilbilat që adhuruen bukurinë fluturuese. ishte një konceptim krejt i ri në peizazhin poetik shqiptar. Farfuritja e një drite prej së brendshmi, më ofron një gëzim që as vetë nuk arrij ta shpjegoj dot. Do të bëhej, në bashkëpunim me Kinostudion e Moskës, një film për luftën tonë partizane dhe skenaristi do të ishte shqiptar. I telefonova Mehmetit (ishte kryeministër në atë kohë) se romanin, nuk ma botonin. Në mesnatë Kostandini u ngrit nga varri. Pastaj le të bënin ç’të donin. Besa e Kostandinit - Facebook S’mund ta merrni me mend ç’është një grua në burg. The finale is breathtaking because of the shock of the two women who realize that Constantin has risen from the dead. Qelizat, që funksionojnë në trup, si tru e si ndjesi, kërkojnë pa pushim të riprodhohen. Ai nuk e mohon se u mbush edhe me mëri. See all. Apo ishte rrjedhojë e pushtetit të grumbulluar në figurën e tij. Shkurt ajo u shndërrua në një shpirt kimerik që i qasej pranë për ta ngushëlluar. U ktheva në shtëpi pa shfaqur asnjë shenjë shqetësimi. Janë tre dhe luajnë poker me një ndenjëse bosh, të vdekur. E vërteta ishte ndryshe. Punoi për mua dhe Safos, që ishte aq e re, i thoshte: “Të mos të shkojë mendja se mund të të lejoj, ta ndash e të dyshosh për të se është spiun! bishtnajë dhelpre Derdheshin si lumë, drejt trenit, për në Durrës, se kishin ardhur disa tragete dhe këta mijëra e mijëra njerëz, vraponin t’i arrinin, të hipnin në to dhe të largoheshin nga vatra, nga nëna, nga babai, nga foleja e ëndrrave të tyre, duke shpresuar se vraponin, drejt lirisë, diku përtej detit. Mjafton pak tul buke që t’i kapërceja gjithë pengesat, deri edhe muret e burgut dhe të sjell gruan e fëmijët këtu ku jam. Kur nisi të pinte kafen, më tha. Për të provuar “fortësinë e cilësisë” poetike, të një poeti të vërtetë, nuk është e thënë të pishë gjithë damixhanin krijues të tij, por mjafton edhe një gotëz prej saj (si ky cikël) që të shurumojsh personalitetin krijues dhe vlerat e veçanta që ai poet përçon tek lexuesi. Vasha u rrit e u bë për tu martuar. Përmes artit ai u përpoq të jepte konfliktin e njeriut modern të sfilitur nga antagonizmi trup/shpirt. Sa e dashun erë del nga e vogla zemër! Punova gjithë muajin dhe e mbarova dramën. S’është ndonjë kush e di çfarë liria e madhe. Erdhi një urdhër për shkurtim personeli dhe më gjetën mua të më shkurtonin…! Secili merret me diçka, në këtë jetë. Skënderi u çudit kur e dëgjoi të fliste, duke goditur kastën e saj, për qëndrime të gabuara dhe duke dhënë hollësi për vdekjen e Petro Nini Luarasit: si e kishte shpëtuar nga djegia kufomën e tij Dajlan beu, xhaxhai i saj, duke dërguar të armatosur trimin e tij, Dake Luarasin, si ndërhyri për t’i bërë një varrim normal. Nuk ma njeh zërin? Për këtë u binda me kohë. » (O satana, ki mëshirë për mjerimin tim të gjorë !). -Ikë tutje nga ke ardhur o vdekje e shkretë. Hi! Mjaft ta lesh vetëm dhe ai, fa-fap, në çast e ngjall jetën; edhe brenda një vrime vetmie, siç është kjo qelia ku më kanë mbyllur. ». U bë gati tetëmuajsh dhe unë nuk e kam parë…! U bënë recensât dhe më thirri drejtori, miku im, Spiro Xhai. Unë bëra përpjekje për ta sistemuar në ndonjë gazetë, por asnjë rezultat. Do t’thotë dhimbjen e vet e s’ka fuqi; i del nga plaga e zemrës një za i shuem dhe qan, dhe qan kangtari brenda vetë, se askush se ka dëgjuem. U ula dhe ai më pyeste për shumë gjëra. Besa e Kostandinit Tregimet shqiptare nuk mund të jenë të plota pa legjendën e besës. Në fund lexuesit e shumtë patën mundësinë të blinin nga një kopje të librit me një autograf të nënshkruar nga vetë autori. Kudo e kurdo, njeriu gjen kohë për tu gëzuar. Her monologue is full of pathos and anger. Ku i gjejnë tërë ato fasule… duhen vaporë dhe vaporë me fasule, për t’i ushqyer. Më fal, më falë që të imitoj ty, i drejtohem atij, duke ngritur sytë lart. U ula, krijova personazhet, situatat në të cilat do të kalonin ato; personazh kryesor, vura veten, si shkrimtar. Ç’të drejtë kisha të cenoja prirjen e tyre natyrale për të gëzuar liritë prej të cilave u kishte rënë hera të realizoheshin? Të gjithë e dëshironin askush s’guxonte ta zërë nuse, sepse nuk e ndjente veten të zotin për ta marrë për shoqe. Autori i tyre boton më 1935 librin poetik « KANGET E RINIS SE PARE », duke u bërë kështu de facto simbolisti i parë shqiptar. E kryesonte miku im Mantho Bala. Besa e Kostandinit,Short animated movie in the making. Përgjigje: – Nuk pendohem aspak. Iduesit ishin këta dy të fundit dhe po këta ishin që nuk e duronin në tryezë Gjinishin “ngaqë ai luante poker më mirë se tre të tjerët dhe ishte në gjendje t’ua kapte thuajse të gjitha bllofet”. (Në vitin 1988, kur isha përsëri shumë i sëmurë, në prag të vdekjes, Xhevahir Spahiu, pasi u përpoq në instanca të larta, nuk e di se ku, që mua të më jepej përsëri e drejta e botimit, e mori këtë roman, e redaktoi dhe e reduktoi ai vetë, në mënyrë që të mund të shihte dritën e botimit. Në Vlorë, në një restorant, kur po hanim mëngjesin pranë detit, unë u largova për pak dhe e lashë Safon vetëm me Li Uajtin, njeri shumë i sjellshëm dhe i kulturuar. Ti e ke shok! Sikur të zgjohesh e të shohësh me ç’merrem, do të zgërdhiheshe përtej hekurave, ose do të hyje brenda qelisë dhe do të ma shpërbleje ftesën me ca shkelma. Sa herë n’madhni ngritun unë vehten e kam pa! Agjisilla, ishte larg, në Vlorë. …. Ishte një ditë e madhe për mua, një ditë që nuk harrohet. Mund të them për atë kohë, me ndershmëri: një gjëmë e madhe e kishte pllakosur Shqipërinë – frika, pasiguria, padrejtësia, shtypja dhe mosbesimi tek asnjë njeri, as te njerëzit e familjes sate, ndarja e njerëzve me privilegje, lufta e klasave, (padrejtësi çnjerëzore), izolimi, që ishte vdekja, regresi. Nga Petro Marko U përqafuam gati me lot në sy dhe u ndamë, sikur ta dinim se ç’po gatuhej në krye të Partisë…! E kishte mbyllur gojën, sapo në qeli ishte shfaqur modeli i tij. Hysni Lepenica, ishte shqiptar patriot e trim. Afrova gotën e ujit pranë vetes, njoma tulin e bukës dhe ia nisa punës. Më hodhi një vështrim të drobitur dhe sikur u ftohë në sytë e mi. Liri e vogël, tmerrisht e vogël, por ishte liri, forma më e pa-privueshme e lirisë. Burri lufton së koti me lopatën që i mbeti, se rrëmuja e rrëmbeu e mbi shkuma e flakroi, dhe luen, tue iu kërcënue asaj cope t’gjallë, deti. Ndaj lere gardianin e shkretë të marrë një sy gjumë e të ketë më shumë fuqi kur t’i teket të më ndëshkojë. Më tha: “Ti e di vetë punën tënde. Dëshironin të lexonin letërsi të huaj, moderne. Mua më është dashur ta bëj edhe njerëz prej buke…. Nga mënyra sesi ishte konceptuar, mund të them se veprimtaria për këtë libër ishte një risi më vete dhe për këtë merita i takon regjisorit të njohur Gjergji Rita, por edhe më të rinjve si Grejdi Meta apo Tea Haxhillari. -Doruntinë, motra ime, ndoshta janë në lodër e s’presin të vemi sonte. Përse u dënua Petro Marko dhe kush ishin ata që i’a përgatitën arrestimin dhe kush e ndihmoi pas daljes nga burgu, etj. Se e pashë tim bir prapa hekurave, njëlloj si veten time. E lexuan dhe cilido më bëri dhe ndonjë vërejtje, por që të tre, e kishin pëlqyer shumë. Kam qenë korrektor letrar në “Naim Frashëri”, ku punojnë njerëz të të gjitha ngjyrave, madje dhe nga ata që bashkëpunuan me gjermanët dhe u pasuruan kur ne luftonim dhe vuanim. Kostandini im ka vdekur bashkë me vëllezërit e tjerë. Ç’duhej më? Ai më foli dhe më ftoi të futeshim në Kafe “Tirana”, për të pirë një kafe. (Bënte aluzion për të madhin fare.) Në Laç, në Fabrikën e Superfosfatit, bashkë me shokun e tij, Fatos Lubonjën, në gjirin e klasës punëtore, për djalin, erdhi përsëri një zhgënjim i ri. Sa i egër zani i fundit! Nuk kemi mundësi të bashkëpunojmë”! Ekstratet e baladave epike dhe universi e pasioni krahinor, u bënë majaja e brumëzimit poetik, si një magji metaforike e vargut, si baza themelore e ngrehinës poetike. Do doja t’ua qartësoja këtë. Kam frikë se duke folur kështu po i bëj më të ashpër ata të komandës, nëse më përgjojnë vërtetë…. Aq larg do ma shpiesh Doruntinën time? Ishim izoluar nga jeta. Atëherë Kominterni, i pati bërë thirrje proletariate botëror, që të ndihmonte me vullnetarë Republikën Spanjolle. S’ishte aspak e këndshme ta përfytyroje veten të vëzhguar nga zyrat e komandës së burgut, por edhe me këtë duhej të mësohesha. Koreja do të na lumturojë të gjithëve…! Punoj gjatë me trupin e saj. Si i hutuar, i pagojë, ngaqë e kishin gjetur aty, në qeli, në orët e natës. Është poet, por nuk boton. Ato të Justina Shkupit dhe të Iljaz Pashait, i përgatita unë, duke biseduar me ta. Megjithëse unë linda i krishterë, në një fshat shumë besimtar, nuk i jam rrëfyer kurrë priftit përpara se të kungohesha…! Vasha u rrit e u bë për të martuar. Plaku kishte treguar për mjerimin në të cilin jetonin: mezi siguronin bukën për familjen; se ditë të tilla kaq të këqija, nuk kishte parë ndonjëherë (ai ishte 70 vjeç) dhe pothuajse tërë fshati, kujtonte me mall kohën e Zogut, si kohën e bollëkut. Peshkatari shtrëngon zemrën e gjanë si deti, kur vala e mbulon, dhe merr thellë frymë n’erën vringëlluese, kur në kulm ngjitet. Dëshironin të vallëzonin dhe këtë e bënin pa pyetur as prindërit. Duke u marrë me të, kisha heshtur. Pra, jeta qenkësh artificiale dhe ai pandehte se kishte hyrë në jetën e vërtetë ! Grupet e vjetra komuniste u shpartalluan. “Ja që ndodhi,” thashë me vete, “edhe pse bërjen e vetes e nisa paqëllimshëm…”, S’do të kisha guxuar, paraprakisht. Në atë pako, ishte romani “Qyteti i fundit”, i ndarë në dy vëllime, i botuar japonisht. – Unë kështu shkruaj dhe nuk shkruaj gjëra donkishoteske! Sa fort ngjan me i shpirt të ri ! Pas ca kohësh, kryeministri Mehmet Shehu, siç e kishte zakon ai, që u bënte nga një vizitë ndërmarrjeve, i bëri një vizitë dhe Ndërmarrjes së Botimeve. Këndova këngën teme, që shkoi të kërkojë dritën nëpër skëterrë të jetës, ku shpirti m’qe drithtuem, Dhe një herë thellë e ndieva shpirtin tem të munduem, po lot nuk derdha ma. Më pyetën për atë vjershë dhe unë e nxora nga xhepi të botuar më 1935: “Gabimi është i faqosësit.

Bedürfnispyramide Maslow Unterricht, Frauenarzt Berlin Pille Absetzen, Articles B